Nou moet ik zeggen dat iedereen met autisme anders is net zoals ieder mens anders is. Maar de laatste tijd hoor ik verhalen over mensen en kinderen die autisme hebben en hoe ouders en andere mensen daarmee omgaan. Mijn gevoel bij sommige verhalen was dat ik heel graag mijn verhaal wil delen. Over hoe wij het doen in een huis vol ADHD en autisme.
Allereerst wij blijven niet hangen in ons stempeltje. We zijn niet anders dan andere mensen al hebben we wel andere behoeften.
Mijn zoon heeft op school altijd zelf aangegeven wat hij nodig had. Zo knap dat hij het zelf kan aangeven. Eigenlijk hebben we ook nog nooit een leraar of lerares gezegd hoe ze met hem om moesten gaan. Het idee dat hij van kleuter af aan zelf zijn zaakjes regelt zal hem in de toekomst alleen maar helpen. Wat we hem wel moeten leren is omgaan met emoties en dat je niet alles mag vertellen of klikken. Hij is te eerlijk en dat siert hem maar het is voor hem niet goed als hij klikt over andere mensen. Dat kan hem pestgedrag van anderen opleveren.
Thuis hebben we op het moment geen coaching. Soms heb ik er behoefte aan maar het loopt allemaal. We hebben een duidelijke structuur gedurende dag zeker wat ochtend en avond ritueel betreft. Ik zit nogal op de tijd. We zijn dan ook altijd te vroeg. Gedurende de dag richt mijn zoon zelf zijn tijd in. Hij is het rustigste in zijn eigen wereld en brengt veel tijd achter de computer door. Soms gaat hij spelen bij een vriendje maar daar heeft hij niet zoveel behoefte aan en dat is ook prima. Hier gelukkig geen last van driftbuien ofzo. Soms gebeurd het wel eens maar dat heeft meestal te maken met een strafsituatie. We laten hem verder helemaal los.
Of het goed is dat hij de hele dag achter de computer zit weet ik niet maar hij heeft daar behoefte aan. Het is zijn wereld waar hij zijn ei kwijt kan.
Zelf heb ik veel moeite met plannen en organiseren. Het liefste heb ik deadlines en dan nog stel ik veel uit. Ook merk ik dat ik nogal snel verslaafde gevoelens heb. Op dit moment breng ik veel tijd door op YouTube in plaats van andere dingen op te pakken. Het is lastig om iedere keer weer door te slaan in dingen en het niet rustig aan te kunnen doen. Bijvoorbeeld ineens 5 boeken over autisme kopen terwijl ik er echt maar één tegelijk kan lezen. Verder ben ik altijd zoekende naar structuur en het zelf aanbrengen lukt niet goed. Mijn valkuilen zijn persoonlijke verzorging en huishouden. Ik schijn maar niet in mijn systeem te krijgen dat ik iedere avond en ochtend mijn tanden moet poetsen bijvoorbeeld. Maar ook de was lukt mij niet om deze te organiseren. Ik heb de behoefte aan een vast patroon. Op het werk heb ik veelal een vast ritme op een dag maar als ik ergens van af moet wijken of het niet loopt als gepland dan ben ik echt de weg kwijt.
Soms is Autisme best lastig maar eigenlijk krijgen we het thuis wel georganiseerd. Mijn zoon heeft naar zijn zeggen geen behoefte aan begeleiding. Zelf ik eigenlijk wel maar ook zonder lukt het me wel.


