maar iedere keer weer ontbreekt mij de energie. Het enige wat ik soms in de avond kan is tv kijken. Dagen dat ik eigenlijk bij de steunfractie of een commissie- of raadsvergadering wil zijn, voel ik mij meestal niet lekker..
Dagen kunnen heel druk zijn voor mij, terwijl er weinig gepland staat.
Hoe ziet een werkdag eruit?
Rond 5.40 gaat de wekker, dit geeft mij een half uurtje om wakker te worden, te douchen en mij aan te kleden. Als ik nog moe ben, dan blijf ik liggen.
Om 6.10 komen de kinderen uit bed. Rond half 7 moeten we aangekleed beneden zijn. Ik regel dan het drinken en tussendoortje voor de kinderen, mijn man de boterhammen van die ochtend en de lunch zowel voor hemzelf als de kinderen. Ik neem meestal droog brood mee die ik op mijn werk smeer.
Om 6.50 moet iedereen eigenlijk klaar zijn, zodat we rond 6.55 in de auto zitten om de kids om 7.00 op de BSO afteleveren.
Wij rijden met de auto door naar Weert en vandaar pakken we beiden de trein. Ik om 7.28 naar Eindhoven en manlief de 7.33 naar Sittard.
Ik ben rond 8.00 op mijn werk en ga meestal rond 16.45 weer naar huis. Tegenwoordig vind ik het rustiger omdat ik weinig moet. Ik doe het rustiger aan. Rond 17.05 pak ik de stoptrein naar Weert waar ik nog 10 minuten moet wachten tot mijn man er is. We halen dan rond 18.00 samen de kids weer uit de BSO en thuis beginnen we met koken. Rond 18.40 zitten we dan aan het eten.
Om 19.30 is het naar boven gaan tijd voor dochter en rond 19.45 voor zoon. Zoon mag nog wat lezen voor hij gaat slapen maar we verwachten wel dat hij vanaf 20.00 op zijn kamer is. Wat rust creëren hier in huis. Ik lig meestal al na 19.00 boven op bed, mijn rust te pakken. Sta er eigenlijk te weinig bij stil dat ik vaak zo moe ben. Als ik dit zeg heb ik tranen in mijn ogen. Gelukkig is het iedere avond anders, maar het is vaker wel dan niet denk ik. Vaak lukt het nog om een was op te hangen maar net zo vaak blijft al dat werk liggen. Op het moment dat ik dit schrijf moet er nog was worden gevouwen. Toch iets op verzinnen want het ging zo goed. Denk dat ik toch meer het weekend moet gebruiken om de was te doen dan doordeweeks, doordeweeks trek ik het niet.
Op de dagen dat ik thuis ben heb ik te weinig structuur.
Dat is vooral de maandag en woensdag voor mij een probleem omdat ik dan alleen thuis ben. Ik loop eigenlijk al vaak tegen de muren omhoog. Ik wil weg, niet hier thuis zijn eigenlijk. Verlang eigenlijk naar de structuur van een werkdag. Voelt makkelijker, rustiger, terwijl ik er vaak ook erg moe van ben.
Vandaag, woensdag. Eigenlijk had ik het weer niet goed aangepakt. Mijn wekker gaat om 6.50, de kids moeten om 7.10 uit bed zijn. Vandaag waren ze vroeger, wel gezellig met zijn drieën in bed, maar ik had eigenlijk de was nog aan willen zetten. Dat schoot er weer bij in.
We zaten wel lekker vroeg aan het ontbijt en toch waren we te laat klaar met alles. Om 7.45 was iedereen klaar. Althans, ik ging achter de computer zitten en om 8.00 moest ik het fruit en de bekers nog klaar maken. Dochter moest iets mee terug nemen naar school en dat konden we niet vinden en dan moesten ze nog een vestje aan omdat het frisjes was buiten. Pfff. 8.05 de deur uit, met de auto. Eigenlijk hadden we het kunnen lopen want vorige keer waren we het nog eens geworden dat lopen ook korter duurt omdat ze al groter zijn. Dat doe ik het liefst, wandelen naar school en weer wandelen terug. Toch even die rust pakken op dat kwartiertje of 10 minuutjes lopen.
Op deze dagen plan ik eigenlijk niets. Als ik het wel doe, plan ik te veel. Ook deze middag wil eigenlijk weer teveel doen met de kids. Als ik dingen oppak merk ik dat ik met een uur al weer moe ben. Moe van alle gedachten, maar de rust zit niet in me dus ik pak hem niet. Pas als ik echt te moe ben. Niet leuk voor de kids omdat het vaak op “mamma niet zo schreeuwen” uitloopt. Altijd weer het gevoel dat het niet lukt om die overmacht op ze te krijgen.
Dan voel ik me een slechte moeder, het zijn drukke kids, gelukkig lukt het vaak om met een grapje de sfeer weer goed te krijgen of als ik merk dat het me teveel wordt er proberen een draai aan te geven zodat we het op een leuke maar toch serieuze manier even bij stil kunnen staan.
Ben blij dat ik het kwijt ben. Toegeven dat het niet heel geweldig gaat.
