Miranda’s Blog

Gisteren kwam er een offerte aanvraag binnen. Vind het meteen al spannend. Nu die offerte nog maken. Vanavond even doen.

Maar toch die spanning. Kan ik het allemaal wel. Eigenlijk heb ik te weinig ervaring maar ik heb wel een goede achterwacht mocht het nodig zijn. Twijfel slaat toe moet ik hier verder mee. Terwijl juist die ene opdracht ervaring kan opleveren. Moeilijk om een eigen zaak te hebben waar niet veel in gebeurd maar wat niet is kan nog komen.

Waarom dan die onzekerheid? Ik heb geen idee. Alles wat ik wil is mijn bedrijf hoe dan ook uitbouwen. Is het niet de ene kant op de andere kant op kan ook. Ik ben van veel markten thuis met diploma’s op zak. Waar maak ik mij druk om.

Ik moet gewoon tegen mijzelf zeggen dat ik het kan. Reclame maken en op zoek naar nog meer klanten en op die manier meer ervaring opbouwen. Daarmee moet ik toch ergens beginnen.

Ja, ik kan het. Kom maar op!

Gelukkig nieuwjaar en de beste wensen voor 2016. 2016 moet een jaar worden van keuzes en uitdagingen voor mij. Maar ook van mooie en leuke dingen. Lekker bezig zijn naast mijn werk en gezin met dingen die mij uitdaging bieden in mijn dagelijkse leven.

Deze maand eerst examen maken en een nieuw tak van business toevoegen aan mijn bedrijfje. Het is een behoorlijke uitdaging voor me. Ben benieuwd of ik iemand echt kan helpen. Heb ik wel vaker dat ik me toch te onzeker voel over iets dat ik vaak wel erg goed kan. Wordt tijd dat ik dit jaar weet dat ik het kan en het kan laten zien. Heel erg benieuwd wat dit jaar mij brengt binnen Mivoka.

Verder lekker voor de VVV bezig zijn met het Smokkelmuseum en website en database. Heerlijk vrijwilligerswerk waarbij ik mij kan zetten voor iets leuks en mee kan doen met leuke projecten. Ik ben er vorig jaar mee begonnen en er komt steeds een nieuwe uitdaging op mij pad. Daardoor blijft het leuk.

Pvda afdeling Cranendonck blijf ik ook dit jaar ondersteunen als penningmeester. Komende maand mijn boekhouding weer bij elkaar zoeken en laten controleren. Blijft altijd leuk om daarmee bezig te zijn. Ik doe het inmiddels al meer dan 10 jaar. Het is ook niet veel werk maar houdt me lekker bezig.

Studeren dit jaar als ik mijn examens heb gehad begin ik aan een nieuwe studie voor mijn werk. Het zijn twee vakken waarvan een een vak waar ik met studeren wel heel veel moeite heb. Hoe het komt weet niet maar het vraagt inzicht in de bedrijfsprocessen en het vertalen van tekst naar organisatie lukt mij niet helemaal. Hoop dat het mij dit keer wel lukt. Verder staan op kantoor mijn normale werkzaamheden en de it op mij te wachten. Beide zorgen dat ik lekker bezig blijf en er uitdaging in mijn werk is.

Thuis en andere dingen die ik wil doen gaan ook gewoon verder. Ik wil weer mijn postzegels in duiken en er iets mee doen maar dat is meteen mijn probleem. Ik wil te veel op zo een moment. En dan moet ik weer uitkijken dat ik niet vast loop en de balans hou.

Ik heb zin in dit nieuw jaar en wat het mij aan leuke dingen gaat brengen. Ik hoop dat het voor jullie ook mooie en leuke dingen zal brengen.

Eerste Kerstdag hebben we lekker uitgeslapen. Gebrunched en na de middag samen Kolonisten van Catan gespeeld. Erg gezellig. Ik heb lekker zitten puzzelen. In de avond zijn we gaan gourmetten. En hebben we een paar Kerstfilms gekeken.

Tweede Kerstdag weer lekker uitgeslapen. Samen weer aan de lekker broodjes bij de brunch. Daarna in plaats van Kinderpretland de afgelopen jaren zijn we naar Dierenrijk gegaan. Merlijn voelt zich te groot voor Kinderpretland.

Het huishouden gaat ondertussen ook gewoon door. Was draaien en andere dingen.

Maar het belangrijkst om als gezin lekker bijelkaar te zijn. Heerlijk genieten van elkaar en tijd met elkaar doorbrengen. Heerlijk met dochterlief puzzelen en films kijken.

Vanavond lekker beenhammetje eten. Nog wat opruimen voor de verjaardag morgen. Nu lekker met het gezinnetje er tussen uit in Dierenrijk.

Heb al eens een foto gepost met boeken die ik aan het lezen was. Allemaal niet uitgelezen. Uitlezen blijft moeilijk want dan ik heb weer afleiding met iets anders wat in mijn hoofd speelt. Tijdschriften precies hetzelfde. Is waarschijnlijk gewoon een gebrek aan concentratie en dat is nu eenmaal moeilijk bij mij.

Ik mag nu een boek lezen met een deadline. Hij moet namelijk 25 januari online staan, de review. Aangezien ik ook nog een examen heb op 26 januari is het meteen weer heel druk. Ach uiteindelijk komt het best goed. Ik moet in plaats van mijn telefoon mijn boek pakken en daarin lezen.

Nu met de feestdagen heb ik wat meer tijd en dus zal het allebei wel lukken. Studeren en lezen. Ik pak begin volgend jaar toch een paar dagen vrij om te kunnen studeren zodat ik er helemaal klaar voor ben. En alleen maar studeren is ook niet goed dus die afwisseling is ook wel fijn.

Fijne feestdagen.

Studeren is voor mij nooit makkelijk geweest. School ging me daarvoor te makkelijk af. Ik hoefde niet te leren om mijn punten te halen of dat zesje dat mijn vader genoeg vond.

Niet voor niks ben ik een jaar blijven zitten uiteindelijk omdat ik depressief was en gewoon een jaar echt niks gedaan had.

Maar nu. Ik wil graag diploma’s halen. Hoe meer hoe beter. Ik leer graag maar ik loop er wel tegenaan dat ik het niet in mijn hoofd krijg. Ik heb geen idee hoe ik dit aan moet pakken. Ik doe vaak maar wat. Met sommige vakken werkt deze methode echt niet. Heel veel troubles heb ik om dat vak dan toch te halen.

Aankomende maand heb ik examen. Ik ben verstandig geweest en heb een examentraining aangevraagd. Toch wat meer voorbereiding dan mijn eigen voorbereiding. Toch is het spannend om al die stof, het is niet erg veel gelukkig, in mijn hoofd te krijgen. Ik lees, ik maak een samenvatting, tik die samenvatting over en bestudeer mijn samenvatting. Nu heb ik wat meer stof om tot me te nemen. Ik heb wat vragen over een stuk tekst. Een examen dat ik kan oefenen en zo toch lekker met de stof bezig blijven.

Eigenlijk vind ik het heel jammer dat ik nooit geleerd heb te leren. Was liever met hakken over de sloot geslaagd dan met die mooie lijsten die ik had. Nu heb ik er echt nadeel van. Maar toch blijft leren leuk en er zullen nog vele diploma’s volgen hoop ik. Zowel voor mezelf als voor mijn werk. Op naar het examen.

Eigenlijk is het niet leuk. Er komt drukte aan. De feestdagen, de verjaardag van Merlijn en in allemaal heb ik niet veel zin. Voor Merlijn is het natuurlijk echt heel leuk om jarig te zijn maar voor mij is het vermoeiend. Waarom is het voor mij vermoeiend? Ik moet poetsen, ik moet zorgen en al doe ik het niet helemaal alleen het is veel op mijn bordje. Mijn huis moet netjes zijn en mijn gastvrijheid op de proef gesteld. Het ergste vind ik dat ik er nu al moe van ben.

Mijn hoofd zit vol met klusjes, boodschappen en dadelijk met wat denken anderen van mij, red ik het wel. Natuurlijk ben ik niet de enige die hier last van heeft, maar die moeheid. Ik heb in aanloop naar de feestdagen ook gewoon nog een aantal dagen dat ik moet werken. Het gewone huishouden moet doen en extra klusjes die ineens erbij komen.

Ik voel me nu best een zeur. Ik hoop zeker wel dat het een leuke verjaardag wordt. Ik hoop ook dat ik kan genieten en ontspannen. Niet dat ik nog meer vermoeid raak door het bezoek. Ik moet me er ook bij neer leggen dat het niet anders is. Het gaat erom dat we genieten met de feestdagen en de verjaardag en dat ik die vermoeidheid naast me neer kan leggen. Die vermoeidheid is ook het laatste waar ik zin in heb.

Ik heb een planning gemaakt voor de komende dagen. Hopen dat de druk op mij meevalt maar ook dat ik mijn klsujes af krijg zodat ik me tijdens de feestdagen ook geen drukte meer hoef te maken om die verjaardag. Nou is plannen niet mijn sterkste kant maar ik hoop wel dat ik het huis aan kant heb met de feestdagen en daar heb ik de donderdag voor ingepland. Woensdag moeten de kamers van de kids worden gepoetst en opgeruimd. Eigenlijk had ik het allemaal voor vandaag gepland maar met mijn vermoeidheid is dat niet handig. Mijn hoofd is nu zo goed als leeg en ik hoop dat het zo blijft.

Nog maar een paar weken en het jaar is voorbij. Ik ben dankbaar voor dit jaar want het heeft me heel veel gebracht.

Ik kan oprecht zeggen dat het goed met me gaat. Mijn medicijnen doen veel voor me. Ik heb weer tijd om dingen te doen in plaats van om 20.00 al in bed te liggen omdat ik zo moe ben. Daar kwam ik vandaan want vorig jaar tot november lag ik al zo vroeg in bed. Gewoon weinig energie en moe. Ik ben nu dankbaar dat dat voorbij is.

Tuurlijk gaat het overdag weleens fout. Loopt mijn hoofd regelmatig over of ben ik het overzicht kwijt. Maar uiteindelijk komt het allemaal goed en red ik het. Ik kijk weer televisie en volg weer series. Ik kan het aan als het lekker druk is in huis al kijk ik er wel tegenop als de verjaardag van Merlijn er dadelijk aankomt. Maar ook dat zal uiteindelijk goed komen.  Ik weet beter waar mijn grenzen liggen want helpen op school moet ik niet doen. Dat is te druk en kost teveel energie. Maar er zijn genoeg andere dingen die ik wel kan doen.

Trots op mezelf dat het zo goed gaat. Op naar het volgende jaar.

Ik bedacht me net dat er met boodschappen doen altijd veel stress komt kijken. De drukte in de winkel ik ga graag vroeg boodschappen doen om die drukte voor te blijven. Het boodschappenlijstje dat ik in mijn hoofd heb maar niet op papier of mijn telefoon. Maar de grootste stress is voor mij de kassa.

De druk die ik voel van al die mensen in de rij. De kassiere als ik niet snel genoeg ben met alles op de band leggen. Niet dat die druk er echt is maar zo voelt het. En daarna de druk vanalles weer in die boodschappentas stoppen en dan ook op de goede volgorde zodat het goed ingepakt is. Pfff ik kan er geen rust in vinden. Bij de lidl waar ik nog wel eens boodschappen doe pak ik een lange band. Meer tijd en plaats om de band vol te leggen. Bij de  korte banden durf ik niet te gaan staan. Weer die stress.

Maar toen kwam de Jumbo met zijn zelfscannen.  Oh wat fijn. Alles meteen goed inpakken in de krat of tas. Wat een opluchting en vooral ik hou tijd over. Zo fijn dat die stress voor een groot deel weg is. Nu heb ik alleen nog stress bij een steekproef maar niet zo erg als ik vroeger bij het boodschappen doen.

Bij de Ah Togo kan ik zelf aan de kassa mijn spullen scannen en afrekenen. Weer geen stress en snel klaar.

Er zijn nog wel dingen die stress opleveren. Iemand vragen aan de kant te gaan of aangesproken worden blijft moeilijk.

Af en toe is het nog steeds raar om te zien waar ik problemen mee heb of waar ik tegenaan loop. Ik ben ik en dat weet ik wel. En ik red het ook wel. Met de tijd zal ik wel leren wat ik goed kan en wat ik beter anders kan doen zodat het minder stress opleverd. Het zelfscannen en de rust die het geeft is de oplossing van de crime die boodschappen doen heet.

Een goed voornemen. Mivoka gaat volgend jaar een andere weg inslaan. Ik ga de kant op van budgetcoaching en budgetbeheer. In januari eerst mijn examen doen en daarna in mei nog een examen. Als ik mijn theorie in januari haal moet ik in maart of juni dan ook nog mijn assessment doen.

Ik ben me nu goed aan het voorbereiden op mijn examen. Vooralsnog loopt het studeren lekker. Doormiddel van examentraining hoop ik dat ik goed voorbereid ben op wat komen gaat. Als ik mijn examens haal ben ik gecertificeerd budgetcoach en budgetbeheerder.

Volgende zet is mijn ondernemingsplan schrijven. Goed vastleggen wat mivoka administratiekantoor en mivoka budgetcoaching van plan is met de bijbehorende cijfers en teksten. Niet eerder heb ik dit gedaan maar nu wil ik zowel vooruit als op termijn ook terug kunnen kijken. Het ondernemersplan is daartoe de sleutel maar ook de uitkomt of het allemaal wel zal lukken met de weg die ik zal bewandelen.

Goed voornemen. Trots als het ook lukt.
Volgende studie staat alweer in de planning. Ik wil hier na doorstuderen voor bewindvoerder.

Ik kan niet langer dingen op de ASS of Adhd gooien. Ik heb beide wel en dat is lang niet makkelijk. Maar zeggen dat is Autisme of dat is Adhd daar moet ik van af stappen. Als ik ergens last van heb moet ik het op mij gooien. Ik ben ik.

En ik ben niet goed in plannen en organiseren. En ik raak snel van de wap. En ik ben druk van tijd tot tijd. En ga zo maar verder.

Ik mag Adhd Of Autisme niet meer de schuld geven. En daar moet ik me bij neer leggen.

Dit is een inzicht dat eigenlijk wel moeilijk is voor mij. Ik wil zo graag weten wat bij mij nou Autisme is en wat Adhd en wat is nu normaal? Daar heeft niemand een antwoord op. Mijn begeleidster herkent wel dingen bij mij wat typisch Autisme is maar ik ben ik. Het hoort bij mij. Het is net als je karakter.

Thuis wordt het bij de kinderen het ook niet echt benoemd. Ze zijn allebei druk maar buiten de deur is het vaak erger dan thuis. Maar druk druk wat ik van een kindje met Adhd verwacht, nee dat waren mijn kinderen niet vond ik.

Bij Merlijn was ik me toen hij nog baby was al erg bewust dat hij drukker was maar nooit de verwachting gehad dat kon wel eens Adhd zijn. Nou heeft hij die diagnose ook niet gekregen maar hebben ze het onder de noemer PDD-NOS gegooid. Gwen is ook wel druk maar ook bij haar viel me dat wel mee. Het is vooral school wat wat moeilijker gaat. Een rapport dat niet reflecteert wat ze werkelijk kan.

Samen zijn ze drukker dan andere. Het vult elkaar lekker aan. Echt broer en zus als we op stap gaan. Arm in arm. Mijn moeder vergelijkt ze altijd met mijn zus en mij vroeger en wij waren vroeger niet zo druk. Voor mij zijn het heel veel prikkels om met mijn kids op stap te gaan. Ben ook echt moe daarna maar ik hou er rekening mee. Het hoort erbij.

Ik ben ik en zij zijn zij. Wat nu Adhd is? Of Autisme? Is niet belangrijk om iets de schuld te geven. Het is gewoon haar karakter zoals de kleuterjuf van Gwen ooit zei over Gwen. Mooi.