Miranda’s Blog

Het lijkt de laatste tijd wel weer heel erg. Mijn hoofd zit vol en inslapen gaat ook weer moeilijker. Ik ben mijn balans kwijt.

Op het werk loopt het goed. Ik ben helemaal bij met mijn werk maar toch heb ik ook daar moeite om een bepaalde klus op te pakken. Waarom ik er tegenop zie? Dat weet ik niet. Nu schuif ik het voor mij uit.

Thuis is dat hetzelfde hier moet ik voor Mivoka ook een paar dingen doen maar ik lijk geen zin te hebben. Dat is het eigenlijk niet want ik zie er tegenop. En dan meer als van het kost mij heel veel tijd terwijl het waarschijnlijk maar een half uurtje werk is.

Deadlines zou ik moeten stellen maar daar ben ik niet goed in. Ik hou meer van harde deadlines. Alles op het laatste moment en dan het liefste op het moment dat ik nog een paar uur heb. Ook weer iets dat niet echt werkt want verdelen is beter maar geen deadline geen zin om het op te pakken of ik het nu gepland heb of niet.

De klusjes voor vandaag zal ik heus nog wel aan toe komen vandaag maar nu even niet. Nu heb ik geen zin een ander moment kan ook. Gevaar hiervan is dat ik ga uitstellen tot die uiterste deadline maar het komt wel.

Ik leg me er maar bij neer dat ik zo in elkaar zit. Ik heb een lijstje en het komt wel. Ja het komt goed.

Vandaag was ik weer aan de gang met het inventariseren in het smokkelmuseum. Het museum is niet erg groot maar heeft veel mooie spullen die met smokkelen of de douane samenhangen. Het verhaal is ook heel mooi dat bij die spullen hoort.

Ik ben op het moment bezig met het inventariseren in de opslag. Er staan daar nog aardig wat spullen waarin het museum geen plaats voor is. Misschien dat in de toekomst in een nieuwe setting van het museum dat er wel plaats voor is.

Helemaal mooi is het als je de verhalen hoort bij al die spullen. Ans Baks en Toon van Cranenbroek kunnen je er genoeg over vertellen als ze in het museum zijn. Maar ook andere medewerkers kennen een aantal verhalen. Het boekje wat op de foto staat zijn verhalen van smokkelaars en douaniers die door Ans Baks zijn opgeschreven. Sommige verhalen zijn mooi in het Brabants dialect opgesteld. Het boekje is nog steeds te koop op aanvraag.

Cranendonck staat als smokkelgemeente op de kaart en daar hoort het museum bij met als zijn mooie verhalen.

Op het moment ben ik erg veel aan het lezen. Welke boeken ben ik aan het lezen.

1. Opgeruimd leven met Adhd
Een boek met practische tips over het organiseren van je leven onder invloed van Adhd. Je kunt er ondermeer in vinden hoe je je administratie inricht, hoe je met je tijd moet omgaan en omgaan met de andere chronische nadelen van je Adhd.

2. Vrouwen in de Grote oorlog
Een boek over de rol die vrouwen hadden in de Eerste Wereldoorlog. Van de oorlogsmeters tot spione Mata Hari.

3. Het autistische brein
De persoonlijk ervaring van een ervaringsdeskundige en wetenschapper. Ze geeft ons een kijkje in het diagnosetraject en hoe het brein werkt, specifiek het autistische brein.

4. Autobiografie
De biografie van Karen. Over haar diagnose en hoe ze tegen dingen aan liep in haar leven van haar kinderjaren tot haar volwassenheid.

Titel is zinnetje uit November Rain van Guns ’n Roses. Sprak me aan nu ik net de trein in ben gestapt.

Ik ben op een punt dat ik binnen in mijn gezin en er buiten toch wel hulp kan gebruiken. Als het goed is komt er vanaf volgend jaar een schoonmaakster dat betekend dat ik het huis opgeruimd moet houden. Alleen zeg ik gauw ik maar dat moet zijn mijn gezin. Ik denk vaak dat ik alles alleen moet doen terwijl ik eigenlijk mijn kinderen klusjes moet laten doen. Hun eigen kamer opruimen bijvoorbeeld. Merlijn lukt het nog wel maar Gwen is zo rommelmaker.  Snap nu beter dat mijn ouders niet blij met mij waren en dan vooral met die rommel op mijn kamer.

Ik ben nog steeds erg slordig. Het lukt me thuis niet om op te ruimen. Thuis is anders dan op mijn werk. Op mijn werk heb ik waarschijnlijk het meest schone bureau. En dan moet ik als voorbeeld voor mijn kinderen functioneren. Ai, goed voorbeeld. Haha.

Het komt wel goed. Heb nu een lijstje gemaakt van plekken die ik moet opruimen en ik ga proberen iedere dag een plek aan te pakken. Goed voornemen, nu nog uitvoeren.

Op het moment ben ik een boek aan het lezen dat mij wel goede inzichten geeft. Opgeruimd leven met Adhd heet het boek misschien dat het me toch wat verder helpt.

Ik merk nog steeds dat ik er meer van wil weten. Ik heb er al veel overgelezen. Nu liggen er weer twee boeken op me te wachten. Waarom wil ik meer weten? Ik wil meer weten over wat nu adhd of wat nu autisme is bij mij en wat normaal is.

Van de week merkte een oud collega op dat hij mij heel rustig vond. Schijnbaar was ik dat vroeger niet. Heel raar om te horen maar door de medicijnen ben ik blijkbaar rustiger geworden. Ik ben me er helemaal niet bewust van gek genoeg.

Woensdag komt weer de mevrouw van Mee. Vorige keer liep ons gesprek vast omdat het plannen en me er aan houden niet echt goed lukt. Nog steeds ben ik op zoek naar die manier zodat het me in mijn drukke leventje wel lukt om dingen in te plannen en ze ook te doen. Misschien dat ik woensdag tijdens het gesprek of in mijn boeken weer iets vindt dat me helpt.

Steeds op zoek zijn naar oplossingen of het wiel iedere keer weer opnieuw uitvinden is vermoeiend. Het zou fijn zijn als het eindelijk lukt om de problemen te onderkennen waarom het niet lukt en eindelijk een oplossing te vinden zodat het wel lukt.

Ik heb het rustig op mijn werk. Tijd om aan mijn draaiboek te werken. Heerlijk als je er voor kunt gaan zitten. Maar dan ….

Het hoofd loopt over omdat ik niet kan verzinnen waar ik moet beginnen. Verder ben ik ook niet tevreden over de manier waarop het nu is opgesteld. Ik moet zelf verzinnen in welke vorm ik het giet maar dan komt mijn perfectionisme om de hoek kijken. Ik krijg het niet goed. Steeds maar sleutelen tot ik het wel goed heb. Eindelijk lijk ik het nu op de rit te hebben en dan dient zich het volgende probleem aan want naast dit draaiboek moeten er nog twee worden gemaakt van mijn andere werkzaamheden.

Het hoofd loopt inmiddels over terwijl ik onderweg ben naar huis. Ik ben klaar met werken voor deze week maar de knop uit kan ik niet vinden.

Dus dan maar even van mij af schrijven misschien dat dat helpt.

Ik ben ze vergeten. Lichte paniek maakt zich meester. Al wandelend denk ik, oh ja daarom mis ik ze.

De hele weg al die geluiden. Het tikken van een fiets, het geklik van hakken en gezanik van een paar fietsers en de kraaltjes op mijn laarsjes allemaal komt het binnen. Ieder geluidje net zo hard. Het lukt me niet om te filteren.

In de trein kan ik gesprekken volgen. Niet een enkel gesprek maar gewoon allemaal. Een meisje dat zit te telefoneren. De mannen een paar stoeltjes verderop. Weer al die geluiden. Het gekraak van een jas, het gebrom van de trein en het fluitje van de conducteur. Het houdt me bij de les, zelfs ogen dicht en halfslapend kan ik ieder geluidje horen.

Wat ik er van vindt? Vermoeiend, heel erg vermoeiend. En dat is mijn normale wereldje en dat allemaal omdat ik mijn oordopjes ben vergeten. Met oordopjes is het rustiger met mijn muziek zo hard mogelijk op mijn kop. De muziek zo hard dat het alles overstemd. Alle geluiden van buiten blijven buiten en vinden geen weg in mijn hoofd. Het is al zo druk genoeg in mijn hoofd en met de geluiden van buiten wordt het alleen nog maar drukker.

Kijkje in mijn wereld en dan heb ik het alleen over wat ik hoor. Wat ik zie is een ander verhaal.

Gwen vraagt steeds of het al winter is. Het voelt ook al erg fris en met de voorspellingen van natte sneeuw in het zuiden dat ik laat maar eens bellen voor winterbanden. Zaterdag laat ik ze winterbanden vast op de auto zetten. De temperatuur is er ook naar dat ik het vast kan.

Gisteren ga de weegschaal mijn streefgewicht aan. 64 kg weeg ik nu. Ik probeer goed te letten op mijn eten en zorg dat het gezond blijft. Toch kan ik die zak chips in het weekend niet laten, maar zolang ik op gewicht blijf is dat prima. Ik ga nog een tijd tegemoet dat ik goed op mijzelf moet letten.

Ik probeer het sporten toch 3 keer per week in te plannen maar merk ook dat ik weinig motivatie heb om te gaan sporten. Vanochtend toch netjes geweest. Vrijdagmiddag weer en zaterdagochtend misschien weer. Wil nu de challenge eens uitproberen.

Mijn schouder gaat nog steeds niet lekker. Ik verwacht gewoon meer beweging van die schouder maar het wil niet zo lukken. De pijn is ook nog steeds niet helemaal weg en ook dat valt tegen. Met mijn oefeningen lukt het wel het bewegen alleen op een bepaald punt kan ik niet verder in die beweging.

Mijn weekje zit op de helft. Vanmiddag huis poetsen en wat lezen daar heb ik zin in.

Gisteren tijdens de cursus woog ik 64.3kg nog 3 ons en ik zit op mijn streefgewicht. Nu alleen de overweging maken of ik nog meer wil afvallen of dat het zo goed is.

Mei 2015 woog ik nog 73.7 tijdens de cursus. Ruim 9.4kg kwijt op dit moment.

Het dieet dat ik volg bij Fit en Slank is vrij eenvoudig. De regel van 3 en de 7 afspraken.

De regel van 3.
Ik mag: 3 boterhammen met mager vlees, 3 aardappeltjes (gekookte), mager stukje vlees 100gr, onbeperkt groente, 3 stuks fruit, 3 maal halve liter water, 3 keer 45 min. sporten en het belangrijkste van het dieet, 3 maal 150ml magere yoghurt of kwark waar minder dan 45 calorieën inzitten per 100ml. Hiernaast mag ik ook een plakje peperkoek, evergreen of boterham pakken als extraatje.

De 7 afspraken
Hier moet ik me aan houden:
6 eetmomenten,  vitale voeding geen fatale voeding, geen of weinig pasta/rijst, calorieën eten en niet drinken, bij hoge uitzondering alcohol, één bord eten is voldoende en na 21.00 niet meer eten.

Door het dieet wat er bij mij voor zorgde dat het leek dat ik de hele dag met eten bezig was en het sporten bij Fit – life heeft er voor gezorgd dat mijn broeken nu niet meer zo strak zitten en er zelfs een gaatje in mijn riem bij moest. Ik eet nu ook minder.

Ik voelde me er erg goed bij en tijdens de cursus steek je zoveel op. Eerst de cursus Fit en Slank in 8 weken gedaan en nu Fit en Slank in evenwicht (8 weken).

Trots op mezelf.

Woensdag kreeg ik van mijn begeleidster te horen dat ik maandag na het personeelsuitje rust had moeten pakken. Ik had voor die maandag vrij juist van alles gepland zoals die garage opruimen.

Nee en dat moet ik dus niet plannen. Vrij is vrij en niets doen is ook goed. Maar ik en niks doen. Geen idee hoe ik vroeger mijn tijd doorkwam. Nu zit mijn telefoon vast aan mijn hand. Doe ik niks heb ik altijd mijn telefoon nog zodat ik mij niet verveel.

Maar rust pakken. Stil op een stoel zitten en niks doen? Toch wat lezen of tv kijken maar pak ik dan mijn rust wel? Ik wil bezig blijven, ik zal me toch eens vervelen daar kan kan ik niet mee omgaan.

Net heb ik heerlijk gelezen in een inspirerende roman ‘Marijn is klaar met werken’ is zeker al de derde keer dat ik hem lees. Maar het kriebelt dan zo lekker om zelf aan de slag te gaan. Lezen geeft veel rust en ik heb genoten. Nu op tijd naar bed morgen weer een dag.